۱۳۹۴/۰۵/۰۸

از روزها



یک) از وقتی چمدان‌ها وارد خانه شده‌اند زندگی‌ام دوقسمت شده؛ روزهایی که خانه‌ی خودم هستم و می‌سابم و روزهایی که خانه‌ی مادر می‌مانم و می‌خوابم. چمدان‌های چندرنگِ خنده‌دارم تا وارد خانه شدند دوزاری‌ام افتاد که رفتن‌ام نزدیک است. انگار تا پیش‌از‌آن همه‌چیز یا یک شوخی سرسری بوده یا واقعیتی دور که حالاحالا فرصت هست. فعلا که خواهرکم پ آمده٬ تازه چیزی توی دلم شروع کرده به وول خوردن. مثل همان دیشب که روی تختخواب دراز کشیده بودیم و لپ‌تاپ روی شکم فیلم می‌دیدیم و ناگهان گفت چه جای فلانی خالی است نه؟ و من خودم را پاره کردم که بگویم بله و نتوانستم. جایش برایم خالی نیست. مرداد ماه بی‌رحمی‌ست. مهر می‌بَرد. کند است و خانواده‌ی کوچک ما وقت دارد که جاهای خالی را مرور کند و هرکس در خلوت‌ سراغ زخم‌هایش برود. سکوت مشوش درونی‌مان حالا بین من و مادر و پ و با فاصله‌ای دورتر از زویی جابه‌جا می‌شود. میل به تنهایی سوگواری کردن ظاهرا قرار نیست کم‌رنگ شود. قانون نانوشته‌ی در مورد پدر حرف نزدن٬ از روی عکس‌هایش تندتند رد شدن٬ فیلم خانوادگی ندیدن انگار میل به فروکش ندارد.

دو) توی ترافیک شیخ ‌فضل‌الله‌ایم. پ دلش ساندویچ‌های چاقِ ایرانی خواسته. می‌گویم برویم ژوزف؟ می‌خندد که نه از آن هم چاق‌تر. بهاران؟ اژدر؟ فری کثیف؟ به فری رضایت می‌دهد. موزیک‌مان رسیده به لیلافروهر و پ یاد آن کاست عتیقه‌ی ماشین بابا می‌کند که همیشه شرط می‌بستیم خود خوانندگانش هم ندارند. میانه‌ی خوشی٬ لبخند روی لب می‌ماسد. مامان سفارش کرده حداقل این «چارصباح» که پ این‌جاست مراعات کنم. می‌زنم به کوچه‌‌ی علی‌چپ و گاز می‌دهم و صدای ضبط را زیاد می‌کنم. چهل‌دقیقه بعدش ساندویچ رویال می‌خوریم و سیب‌زمینی با کوکاکولای شیشه‌ای. هنوز از موضوع جراحی‌ کسی چیزی نمی‌داند. آرام و خوبم. پنج‌سال آینده باید آرام‌تر باشم.

سه) مرداد ماه تلخی‌ست. تلخی‌اش توی دهان می‌ماند درست مثل وقت‌هایی که مسواک‌نزده بخوابی. مرداد من امسال طولانی و طاقت‌فرسا بود. کند و غلیظ٬ از مهرِ سال پیش تا حالا. این‌ حجم از «مرداد» آدم را ناتوان می‌کند. حالا زندگی روی دور آهسته‌ای‌ست که وقت مرورکردن می‌دهد. دکترم گفت که یکی از قرص‌ها را بیشتر می‌کند. گفت بیشترش می‌کنم چون با خودت نامهربانی. قول دادم پنج‌سال آینده که اینجا نباشم تمرین ‌کنم که خودم را دوست داشته باشم. گفت تمرین سختی است٬ باید کفش آهنی بپوشی.