۱۳۹۰/۰۹/۰۸

از زندگي

اگر امكان خدا بودن داشتم، يك اپليكيشني هم مي گذاشتم براي آدم ها كه از خودشان بك آپ بگيرند. بنشينند خيلي خوش و خرم حتي،‌ گذشته شان را دانلود كنند كه يادشان بيايد چه بوده اند، چه كرده اند، كي ساخته‌ اند و كي ويران كرده اند ...
لازم است گه‌گداري، وقتي، شبي، نيمه شبي برويم توي اتاقمان، در را ببنديم، تكيه بدهيم به ديوار و توي آينه اي قدي خودمان را نگاه كنيم. زوم كنيم ته چشم ها و زل بزنيم به خودمان و بگوييم كه اشتباه كرديم. كوچ كنيم به ته مانده هاي خاطرات گذشته و اينقدر شجاعت داشته باشيم كه بپذيريم به وقت اشتباهاتمان، وقت هيجان ها و كور شدن ها و لحظه اي شدن ها، اين ديگران محسوس و نامحسوس نبودند كه تصميم آخر را گرفتند، خودمان بوديم.
آدميزاد بهتر است هر از چند گاهي، بگير از سر يادآوري، با خودش ندار شود .